Live Test: Citroen C4 Cactus 1.6 Hdi

    Στην πιο cool αισθητική περίπτωση, χωρίς έντονες χρωματικές αντιθέσεις, το Cactus μπαίνει και προσαρμόζεται στις ανάγκες της καθημερινότητας ακόμα πιο εύκολα.

    Citroen Cactus BlueHDi 1.6

    Το Citroen C4 Cactus το έχουμε οδηγήσει αρκετά στο παρελθόν. Αυτό δεν μας εμποδίζει να ζήσουμε μερικές ακόμα διαδρομές μαζί του προκειμένου να επιβεβαιώσουμε όλα όσα σας έχουμε πει κατά καιρούς ή απλά να αναθεωρήσουμε. Το καλωσορίζουμε λοιπόν ως 1.6 Hdi και ξεκινάμε μαζί του την εβδομαδιαία μας καθημερινή δραστηριότητα.

    Τετάρτη 1 Μαρτίου

    Ο καιρός μας έκανε τη χάρη να μας υπενθυμίσει σήμερα ότι μπήκαμε στην Άνοιξη, τουλάχιστον ημερολογιακά. Και η ακινησία σε όλους του δρόμους, ότι ζούμε στην Αθήνα. Κόλαση σήμερα η οποιαδήποτε διαδρομή, με την απεργία των μέσων σταθερής τροχιάς να βγάζει στο δρόμο όλο τον πληθυσμό με οτιδήποτε τροχοφόρο διαθέτει.

    Χαρά για τους ταξιτζήδες, φρίκη για εμάς που είχαμε να διασχίσουμε και τη μισή Αττική σε πάρε δώσε αυτοκινήτων. Και όσο αυτή η κατάσταση αποτελεί δοκιμασία για τα νεύρα, τόσο ατάραχο παραμένει το Cactus. Στο οποίο το start/stop λειτουργεί υποδειγματικά και έτσι η κατανάλωση μένει χαμηλά. Επιπλέον, ο κινητήρας με το απόθεμα ροπής από πολύ χαμηλά κάνει τα σταμάτα – ξεκίνα παιχνίδι. Παρά το χειροκίνητο κιβώτιο των μόλις 5 σχέσεων.

    Το γεγονός ότι το Cactus θα μείνει μια ακόμα ημέρα μαζί μας, ειδικά υπό αυτές τις συνθήκες, δεν μας χαλά καθόλου. Είμαστε άλλωστε δηλωμένοι fan της λογικής του, παρότι θα προσθέταμε μερικά λειτουργικά στοιχεία στον εξοπλισμό του.

    Τρίτη 28 Φεβρουαρίου

    Αν εξαιρέσει κανείς το πολύ ψηλό κατώφλι του χώρου αποσκευών, το εσωτερικό του Cactus είναι ευάερο, ευήλιο και… κανονικό. Υπό την έννοια ότι εξασφαλίζει πολύ καλή ορατότητα και άνεση στους επιβάτες, που έχουν επαρκή αέρα σε ώμους, πόδια και κεφάλια. Ταυτόχρονα, το πορτ μπαγκάζ με το τετραγωνισμένο σχήμα του βοηθάει πολύ στην πλήρη  εκμετάλλευσή του κατά τη φόρτωση.

    Αυτό που αρχίζει να δείχνει ως έλλειψη πλέον στο Cactus, με το νεότερο ανταγωνισμό να θέτει τα δεδομένα, είναι κάποια στοιχεία ενεργητικής ασφάλειας, όπως αυτό της αυτόματης πέδησης στην πόλη. Σίγουρα μια ανανέωση θα τα φέρει και αυτά, όταν και όποτε συμβεί.

    Με την κατανάλωση να σταθεροποιείται κάτω από τα 5 λίτρα/100 χλμ., το Cactus αποδεικνύει ότι είναι ένα ιδιαίτερα χαρισματικό αυτοκίνητο για κάθε χρήση. Ακόμα και με ένα αυτοκίνητο κατά πολύ μικρότερό του, σπάνια θα μπορέσει να δει κανείς καλύτερες τιμές. Οι οποίες, ομολογουμένως, επιτεύχθηκαν με κίνηση κατά 90% μέσα στους δρόμους της Αθήνας και εν μέσω απεργιών των ΜΜΜ, που την καθιστούν κόλαση.

    Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου

    Το εσωτερικό του Cactus έχει μια αφαιρετική λογική που μας συναρπάζει. Υπάρχουν ελλείψεις συζητήσιμες -προφανώς για λόγους κόστους. Όπως για παράδειγμα η θερμοκρασία λειτουργίας του κινητήρα ή το στροφόμετρο. Ωστόσο η κεντρική ιδέα κρίνουμε ότι είναι απόλυτα σωστή.

    Την εποχή που η τεχνολογία σου δίνει τη δυνατότητα να “σορτάρεις” πληθώρα ενδείξεων και λειτουργιών σε εύχρηστες οθόνες, ποιος πλέον ο λόγος των αναλογικών οργάνων. Και πολύ περισσότερο, ποιος ο λόγος να “κρύβονται” πίσω από το τιμόνι. Κύριοι κατασκευαστές, δείτε πως το κάνει η Peugeot (σ.σ. όχι δεν χάσαμε τη μπάλα αλλά στον ίδιο όμιλο ανήκουν, ας μας συγχωρήσει η Citroen την παρένθεση). Ο πίνακας οργάνων, από εργονομική άποψη, οφείλει να είναι μακριά και ψηλά, μέσα στο οπτικό πεδίο του οδηγού.

    Επιστρέφοντας στα του Cactus, υποκλινόμαστε επίσης στην αίσθηση αλλά και στην αντικειμενική ευρυχωρία του εσωτερικού. Το οποίο, παράλληλα, έχει αρκετές θήκες και ένα μεγάλο ντουλαπάκι συνοδηγού. Την ίδια στιγμή αδυνατούμε να αντιληφθούμε την εμμονή των Γάλλων εναντίον των θηκών για ποτήρια και μπουκάλια. Μια έχει όλη κι όλη το Cactus. Σε μια εποχή που περνάμε ώρες μέσα στο αυτοκίνητο. Και δεν μπαίνουμε μέσα σε αυτό, χωρίς έναν καφέ ή ένα αναψυκτικό και νερό. Το τελευταίο σίγουρα θα βρεις πολλές θήκες να το αφήσεις. Αλλά τον καφέ τι θα τον κάνω βρε Francois;

    Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου

    Citroen Cactus 1.6 BlueHDi 2016

    Σήμερα ευχαριστούμε την κοσμική συνωμοσία, τη μάνα μας και τον πατέρα μας, που συνέβαλαν να βρεθούμε σε αυτή την υπέροχη λωρίδα γης. Τι μέρα και αυτή, μέσα -θεωρητικά- στο χειμώνα. Ιδανική θερμοκρασία, ένας υπέροχος ήλιος και μια μοναδική λάμψη στην ατμόσφαιρα. Με την γαλήνη της θάλασσας να συντροφεύει ιδανικά.

    Ρολάροντας στην παραλιακή έως τη Βουλιαγμένη, ξεκινώντας από το υπέρ κορεσμένο κέντρο λόγω της απεργίας των ΜΜΜ, το Cactus μας “κέρασε” μια απίστευτη κατανάλωση, που μας ανέβασε ακόμα περισσότερο το ηθικό. Το αυτοκίνητο έχει θέματα, ωστόσο καταφέρνει να έχει τόσο έντονο χαρακτήρα και τόσο τονισμένα θετικά ορισμένα του χαρακτηριστικά, που σε αφήνει “παγωτό”.

    Το χαμηλό βάρος και ο diesel κινητήρας συνθέτουν ένα μικρό θαύμα χαμηλής κατανάλωσης και ευχάριστης αίσθησης οδήγησης. Έτσι κλείνεις τα μάτια στο μέτριας αίσθησης κιβώτιο και στην τονισμένη ηχητικά λειτουργία της ανάρτησης. Και επικεντρώνεις στη ροπή του μοτέρ, την άνεση και τα πολύ ισορροπημένα οδικά χαρακτηριστικά. Απολαμβάνοντας τη διαδρομή, χωρίς απαραιτήτως να χρειάζεται να στύβεις εαυτόν και όχημα.

    Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου

    Γκρι σκούρο, με ανάλογου χρώματος ζάντες και AirBumps. Πιο διακριτικό δεν γίνεται. Το Citroen C4 Cactus ποτέ δεν κρύψαμε ότι μας άρεσε. Ειδικά στην έκδοσή του με τον diesel κινητήρα, που συνδυάζει ιδανικά την οικονομία με την ευρυχωρία και την άνεση.

    Σήμερα που οργώσαμε την Αττική, και βρεθήκαμε από την Πεντέλη, στην Αγ. Παρασκευή και στη συνέχεια στον Πειραιά για να καταλήξουμε στη βάση του Motornews της Καλλιθέας (καλό, ε;) το Cactus μας έδωσε όλα όσα θέλαμε για να κάνουμε τις διαδρομές μας εύκολα και ξεκούραστα. Μας έλειψε λίγο η κάμερα στάθμευσης (που είχε το C1 των προηγούμενων ημερών…) αλλά και ένα απλό σύστημα αισθητήρων παρκαρίσματος για τις “στενάχωρες’ καταστάσεις, όπως επίσης και η αυτόματη λειτουργία στα 2 ηλεκτρικά παράθυρα ή έστω στο ένα, σε αυτό του οδηγού.

    Είναι αρκετά σπαστική η “έλλειψη” αυτή, καθώς ναι μεν υποστηρίζει το “λιτό” του πράγματος, είναι όμως τόσο μικρό το κόστος για να υπάρχει αυτή η δυνατότητα, που νομίζουμε όλοι εδώ πως δεν αξίζει να λείπει. Χώρια που δεν θα άλλαζε ούτε στο ελάχιστο τον back to the basics χαρακτήρα του μοντέλου.

    Σχόλια

    Σχόλια