Live Test: Mini John Cooper Works

    Η έκδοση που διαθέτει όλες τις αξίες Mini στο έπακρο, φαίνεται συναρπαστική. Μένει να μάθουμε αν είναι κιόλας.

    Η έλευση της κορυφαίας έκδοσης John Cooper Works του “πραγματικού” Mini, του τρίθυρου, σηματοδοτεί την έναρξη μιας αναμενόμενα πολύ συναρπαστικής εβδομάδας στο live test του motornews. Να δούμε αν στο τέλος της θα είμαστε όντως ενθουσιασμένοι. 

    Πέμπτη 12 Ιανουαρίου

    Ημέρα επιστροφής η σημερινή και τα αισθήματά μας για το κορυφαίο από άποψη απόδοσης Mini, είναι ανάμικτα. Βλέπετε πρόκειται για ένα αυτοκίνητο που δεν προδίδει με την εξωτερική του εμφάνιση πόσο μικρό είναι και μέσα στην εβδομάδα που περάσαμε μαζί του, μας έφερε προ (δυσάρεστης) έκπληξης κάμποσες φορές. Με την αποθήκευση των τεσσάρων (εντάξει, χοντρών) μπουφάν στο πορτ μπαγκάζ, με τη (πρόθεση για) μεταφορά δύο ενηλίκων στο πίσω κάθισμα αλλά και με το ενοχλητικό (για εμάς τουλάχιστον) εργονομικό foul της ύπαρξης πολλών διακοπτών για λειτουργίες που γίνονται εδώ και αρκετά χρόνια, μέσω touch screen. Και να πεις πως είναι μακριά σου η οθόνη στο μέσο του ταμπλό… Από την άλλη, είναι ένα από τα πλέον ευχάριστα αυτοκίνητα που μπορεί να οδηγήσει κανείς τη σήμερον -ακόμα και με το αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων. Είναι σφιχτό από ανάρτηση, χωρίς όμως να κοπανάει και να γίνεται ενοχλητικό, ενώ δείχνει όσο καλοφτιαγμένο δεν υπήρξε ποτέ το Mini. Θα θυμόμαστε για καιρό τα σκασίματα της εξάτμισης που μας συνόδευαν ηχητικά κάποιες “μερακλίδικες” διαδρομές, με τα “άσε- πάτα” να έχουν ξεχωριστή αξία.

    Motornews-Livetest-MiniCooperSWorks-8

    Tετάρτη 11 Ιανουαρίου

    Motornews-Livetest-MiniCooperSWorks-7

    Τα χθεσινά χιόνια, μας θύμισαν κάποια στοιχεία του Mini που δεν μας αρέσουν- διαχρονικά. Δεν μας αρέσουν οι αισθητικές υπερβολές. Όπως και στις προηγούμενες γενιές, έτσι και εδώ, μερικές οπτικές υπερβολές προσφέρονται από τη μητρική εταιρεία και βγάζουν από τη δύσκολη θέση την “καγκουριά” του υποψήφιου αγοραστή (“έτσι βγαίνει από το εργοστάσιο ρε φίλε…”). Στις άθλιες ζάντες του “δικού μας” προσθέτουμε και τα εξογκώματα του εμπρός προφυλακτήρα, που σαν να οριοθετούν τους αεραγωγούς, σε μια άλλη, τελείως ξένη με το αυτοκίνητο διάσταση. Έρχονται μάλιστα σε πλήρη αντίθεση με τη διακριτική (αν και κόκκινη) αεροτομή στο πίσω μέρος της οροφής, που στην παρούσα γενιά δείχνει να διορθώθηκε αισθητικά, μια και στο παλιότερο Mini Cooper S Works, ήταν και εκείνη σαν ξένο σώμα. Χωρίς να έχει να κάνει άμεσα με την αισθητική, το άλλο σημείο ένστασης που έχουμε για το Mini, δεν έχει να κάνει με την έκδοση. Έχει να κάνει με την χωρητικότητα σε ανθρώπους και αποσκευές. Είναι πραγματικά οξύμωρο για ένα αυτοκίνητο που με τα χρόνια μεγαλώνει σε διαστάσεις, να είναι όλο και περισσότερο δυσλειτουργικό στα βασικά: στη φιλοξενία 4 επιβατών (χωρίς το “ενηλίκων” μπροστά, για ευνόητους λόγους) και στη μεταφορά (λίγων, έστω) αποσκευών. Στο Mini, αν είναι 12 χρονών και πάνω, δεν έχεις τύχη στο πίσω κάθισμα, εκτός και αν είσαι μόνος σου και απλωθείς οριζόντια. Επίσης, οι αποσκευές, είναι ένα ακόμα δράμα για όσους θέλουν το τρίθυρο Mini για κάτι άλλο εκτός της track day car χρήσης. Tα 211 (τα ποια;;) λίτρα που ανακοινώνει ο κατασκευαστής, δεν βοηθούνται ούτε από την “κατάργηση” της εταζέρας, μια και όσο πιο ψηλά πας, τόσο πιο πολύ στενεύουν τα περιθώρια.

    Motornews-Livetest-MiniCooperSWorks-9

    Τρίτη 10 Ιανουαρίου

    motornews-livetest-minicoopersworks-5

    Άσπρη μέρα επιτέλους και τα σχολεία κλειστά. Άρα, επιβίβαση στο “Mini το τρομερό” όπως λέει η μικρή και βουρ για χιονοπόλεμο. Η ιδέα ήταν να φτάσουμε στο Λυκαβηττό για να έχουμε τη σχετική άπλα, αρκετό χώρο για περπάτημα και επαφή με τη φύση, χωρίς να “μεταναστεύσουμε” ή να διακινδυνεύουμε να φτάσουμε σε σημείο που αυτοκίνητο δεν περνάει. Η αλήθεια είναι πως στο ανέβασμα, ήθελε αρκετή προσοχή με το πατημένο χιόνι να δημιουργεί προβληματική επιφάνεια με περιορισμένη πρόσφυση. Στο πρόγραμμα Green και με το σύστημα ελέγχου της πρόσφυσης να “μην αφήνει” πουθενά, ήρθαν και οι φουρκέτες του περιφερειακού και οι ανηφόρες αλλά τίποτα δεν μας πτόησε. Φτάσαμε, παίξαμε και απολαύσαμε, ενώ μετά ευχαριστηθήκαμε και το ζεστό εσωτερικό του Cooper S Works- που να σημειώσουμε γιατί το ξεχάσαμε, έκανε πολύ λίγο χρόνο να ανεβάσει θερμοκρασία στην καμπίνα και να βοηθήσει στο πρωινό defrost, όση σημασία και αν έχει αυτό για την πόλη στην οποία το χιόνι επηρεάζει τις μετακινήσεις μια φορά ανά 8 περίπου χρόνια.

    motornews-livetest-minicoopersworks-4

    Δευτέρα 9 Ιανουαρίου

    motornews-livetest-minicoopersworks-2

    Το S-Works δείχνει πολύ καλές φωνητικές δυνατότητες. Επηρεασμένο ίσως από τον ορυμαγδό των τηλεπαιχνιδιών τύπου “να η ευκαιρία”, το κορυφαίο Mini δίνει ρέστα, σαν να ζεσταίνεται για την οντισιόν. Τόσο ο ήχος του κινητήρα (από τη στιγμή της εκκίνησής του κιόλας, που κάνει στιγμιαία ένα στροφάρισμα λίγο πιο επιθετικό), όσο και η πανδαισία του backfire της εξάτμισης στο “άσε” αφού έχεις τουρμπίσει, κάνει το Mini λίγο πιο γοητευτικό από ότι έχουμε οδηγήσει μέχρι σήμερα με το σήμα της εταιρείας. Επιπρόσθετα, έχεις και το ηχητικό διχάλωμα στις αλλαγές με τα paddles, να σου ανεβάζουν τη διάθεση και να σε κάνουν να θέλεις να επιτεθείς. Που όμως; Με αυτή την ανάρτηση και τη αναμφίβολα υψηλή δυναμική του κινητήρα, το “πράμα” αδικείται όταν το πιέζεις σε δρόμο και μάλιστα αστικού τοπίου.

    motornews-livetest-minicoopersworks-3

    Ταλαιπωρεί και ταλαιπωρείται. Η τριπλέτα των οργάνων μπροστά στα μάτια του οδηγού, δεν σε αφήνει ν’ αγιάσεις αλλά και πάλι, αδιέξοδο. Βάζεις το χρονόμετρο -έτσι για να πεις ότι το έβαλες να δουλέψει- για να μετρήσεις πόση ώρα θα σε στήσει να περιμένεις κάτω από το σπίτι το ραντεβού σου. Παρακολουθείς στο boost του turbo με κάθε ευκαιρία που θα σου δοθεί και σκέφτεσαι τι καλά που θα πάρουν όλα τη θέση τους σε μια διαδρομή με στροφές και γλέντι ατελείωτο. Είναι και το πλαίσιο που το νιώθεις ότι και θέλει και μπορεί. Αυτές τις ζάντες να μην είχε μόνο, που μοιάζουν με τάσια βαμμένα και αδικούν το σύνολο- που χωρίς να αποφεύγει τις υπερβολές (βλ. τους αεραγωγούς του εμπρός προφυλακτήρα…) είναι όπως πρέπει και έχει το κοινό του.

    motornews-livetest-minicoopersworks-1

    Πέμπτη 5 Ιανουαρίου

    Το ποδαρικό του 2017 έγινε με τους καλύτερους όρους. Μόλις αφήσαμε το Peugeot 208 GTi by Peugeot Sport, πήραμε το Mini JCW. Πολύ αρκτικόλεξο και πολύ γκάζι, σε μικρό όμως μέγεθος. Ακριβώς όπως μας αρέσει. Θα θέλαμε και πίσω κίνηση, αλλά αυτή είναι μια άλλη υπόθεση.

    mini-jcw-4

    Αισθητικά το νέο Mini JCW ακροβατεί στο όριο της υπερβολής. Τόσο εξωτερικά, όσο και εσωτερικά, είναι γεμάτο ενδιαφέρουσες ιδιαιτερότητες. Σε ορισμένες περιπτώσεις όμως, όπως συμβαίνει με τις ζάντες, εμάς τουλάχιστον δεν μας άγγιξαν θετικά. Τουλάχιστον κρύβουν πίσω τους κάτι δίσκους “ταψιά” και δαγκάνες 4 εμβόλων, που θα δούμε πως συμπεριφέρονται τις επόμενες ημέρες.

    mini-jcw-2

    Με την αισθητική θα ασχολούμαστε συνεχώς, καθώς τα πάντα στο JCW είναι πολύ ιδιαίτερα και… Mini. Στην οδήγηση τώρα, τα πράγματα είναι κάπως στενάχωρα όσον αφορά την εύρεση της ιδανικής στάσης του σώματος πίσω από το τιμόνι. Κάτι δεν μας κάθεται καλά, αλλά θέλουμε χρόνο να το εντοπίσουμε. Αντίθετα, η ανάρτηση δίνει διαπιστευτήρια άψογης λειτουργικότητας με το καλημέρα. Σκληρή αλλά ενδοτική, με βάθος και ποιότητα στην απορρόφηση των ανωμαλιών που εντυπωσιάζουν.

    mini-jcw-3

    Τις επόμενες ημέρες θα πιέσουμε, θα παίξουμε με τα τρία προγράμματα οδήγησης (sport, green και mid) και θα δούμε κατά πόσο οι 231 ίπποι του δίλιτρου turbo και τα 320 Nm της ροπής είναι ικανά να μας συναρπάσουν τόσο. Τόσο όσο υπόσχονται τουλάχιστον τα νούμερα της εταιρείας. Που είναι εντυπωσιακά, με τελική ταχύτητα 246 χλμ./ώρα και επιτάχυνση 0-100 χλμ./ώρα σε 6,1 δλ.

    Σχόλια

    Σχόλια