Motornews Test: Ducati Scrambler X

    Οι σκληροπυρηνικοί Ducatisti μπορεί να το πήραν στραβά, ωστόσο το Scrambler παραμένει ένα καθαρόαιμο Ducati

    Το Scrambler της Ducati παρουσιάστηκε πριν από περίπου έναμιση χρόνο και πραγματικά κυριάρχησε στην ειδησεογραφία της μοτοσικλέτας έχοντας κάτι καινούριο να δείξει από πλευράς ιταλικής φίρμας. Από τις τέσσερις εκδόσεις του μοντέλου στα χέρια μας ήρθε το X (Urban Enduro), το οποίο είναι προσωπικά και το πιο όμορφο και το πιο εύστοχο για το μοντέλο. Όμορφο εντάξει είναι υποκειμενικό, αλλά εύστοχο διότι πλησιάζει περισσότερο στην κατηγορία scrambler την οποία αντιπροσωπεύει.

    Προσοχή στη λεπτομέρεια

    Εξωτερικά το Ducati ξεχωρίζει σαν τη μύγα μες το γάλα. Όχι μόνο για τον τρόπο σχεδιασμού του, αλλά και για την ποιότητα που βγάζει ακόμα και αν το κοιτάζεις από μακριά. Όταν πλησιάσεις τα πράγματα γίνονται ακόμα καλύτερα γιατί μπορείς να απολαύσεις καλύτερα τις λεπτομέρειες και την προσεκτική προσέγγιση σε όλους τους τομείς. Στην έκδοση X την παράσταση κλέβει το μεταλλικό δίχτυ που υπάρχει ως προστατευτικό του εμπρός φωτιστικού σώματος, το ψηλό φτερό και το χακί χρώμα στο οποίο είναι βαμμένο. Η σέλα είναι καφέ, το ρεζερβουάρ τύπου «δάκρυ» και οι τροχοί διαθέτουν ακτίνες προσθέτοντας πόντους στην κλασική μορφή της μοτοσικλέτας. Θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι το Scrambler είναι μια απλή μοτοσικλέτα, αλλά θα διαψευστεί αφάνταστα αν σταθεί έστω και 5 λεπτά δίπλα του. Μπορεί να θέλει να πλασαριστεί ως μια απλή κατασκευή, αλλά είναι ένα πολύ καλοσχεδιασμένο, όμορφο και ποιοτικό σύνολο. Η αλήθεια είναι ότι οι Ιταλοί από σχεδιασμό και ομορφιά ξέρουν, το Scrambler λοιπόν είναι γνήσιο παιδί τους.

    Καλή εργονομία, περίεργη άνεση

    Ένα μαύρο σύννεφο πάνω από το Scrambler είναι η κατηγορία άνεση. Το Ducati όσο ελκυστικό κι αν είναι, όταν ανέβεις πάνω του αντιλαμβάνεσαι πως τα μαλακά μόρια θα πονέσουν. Η σέλα έχει περίεργη αίσθηση καθώς είναι σκληρή και με άβολο σχήμα με αποτέλεσμα να μη βρίσκεις εύκολα το πού να καθίσεις. Σε αυτό δεν βοηθάει πολύ και η θέση οδήγησης η οποία είναι αν μη τι άλλο περίεργη βάζοντας το σώμα όρθιο και ελαφρώς να γέρνει προς τα εμπρός. Τα πόδια είναι τα μόνα που έχουν φυσιολογική θέση πάνω στη μοτοσικλέτα με άνετη γωνιά και καλή στήριξη πάνω στο ρεζερβουάρ. Το φαρδύ τιμόνι από την άλλη παρέχει καλή στήριξη και βοηθάει πολύ στην οδήγηση, εξομαλύνοντας μέχρι ένα σημείο την κατάσταση στον τομέα της άνεσης. Με λίγα λόγια, σου παίρνει αρκετό χρόνο να βρεις το πώς πρέπει να καθίσεις πάνω στο Scrambler για να αισθανθείς άνετα.

    Από την άλλη, η εργονομία της μοτοσικλέτας είναι εξαιρετική με πολλά εύχρηστα στοιχεία στη γκάμα του. Το όργανο είναι πολύ σύγχρονο, ευανάγνωστο και πλήρως ψηφιακό παρέχοντας ικανοποιητικές πληροφορίες με μοναδική απουσία της ένδειξης καυσίμου. Ο χειρισμός του γίνεται πανεύκολα με δυο μπουτόν στο αριστερό grip, ενώ όλα τα κουμπάκια πάνω στο τιμόνι τα βρίσκεις με κλειστά τα μάτια και δουλεύουν ποιοτικά. Εξαιρετικοί είναι οι καθρέπτες και ακόμα καλύτερο το φωτιστικό σώμα το οποίο παρέχει πάρα πολύ καλό φωτισμό και στις δύο σκάλες. Συνολικά, το Ducati είναι πολύ εύχρηστο και εύκολο για καθημερινή χρήση, δεν προβληματίζει σε τίποτα παρά μόνο στην άνεση που θα πρέπει να γίνουν συμβιβασμοί.

    Μοτεράκι όσο πρέπει

    Στον κινητήρα η Ducati δεν θέλησε να ξεφύγει από την πεπατημένη και επέλεξε – σωστά – να τοποθετήσει στο Scrambler το αερόψυκτο, L2 σύνολο των 803cc. Το συγκεκριμένο μοτέρ, πέρα από την αξιοπιστία και την αποδεδειγμένη απόδοσή του, είναι και οπτικά ταιριαστό στο Scrambler έχοντας φυσικά δεχτεί και τη φροντίδα των σχεδιαστών του μπολονέζικου εργοστασίου.

    Ο κινητήρας σε όλες τις εκδόσεις του Scrambler αποδίδει 75 ίππους στις 8.250 σ.α.λ. με τη ροπή να φτάνει τα 6,9 χλγμ στις 5.750 σ.α.λ. Την τροφοδοσία έχει αναλάβει ηλεκτρονικός ψεκασμός, ενώ η  μετάδοση γίνεται μέσω αλυσίδας και 6τάχυτου μηχανικού κιβωτίου. Το βασικό χαρακτηριστικό της απόδοσης του κινητήρα είναι η ροπή του, η οποία υπάρχει από τις 2.000 στροφές σε μεγάλες ποσότητες. Οι επιταχύνσεις από στάση είναι έντονες χάρη και στον «πικάντικο» ψεκασμό, ενώ οι ταχύτητες που αναπτύσσει είναι αρκετά μεγάλες για μοτοσικλέτα πόλης. Για το είδος της μοτοσικλέτας, ο κινητήρας είναι λίγο πιο αθλητικός από ότι ίσως θα έπρεπε κάνοντας λίγο πιο δύσκολο το cruising, από την άλλη όμως έχεις στα χέρια σου έναν κινητήρα ο οποίος μπορεί να σου προσφέρει πολύ περισσότερες δυνατότητες σε σχέση με ένα νωχελικό σύνολο.

    Μοναδικό ψεγάδι του κινητήρα είναι ο ψεκασμός στο άνοιγμα/κλείσιμο του γκαζιού ο οποίος είναι απότομος και δεν συμβαδίζει με τη σύγχρονη εικόνα της μοτοσικλέτας. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις – κυρίως στην κατανάλωση – ο ψεκασμός βοηθάει πολύ να υπάρξει ομαλότητα και συνέπεια.

    Απόλυτα φυσιολογικό στο δρόμο

    Το Scrambler μπορεί να μη μοιάζει με τα υπόλοιπα Ducati ωστόσο έχει στο DNA του αρκετά στοιχεία από τη φίρμα. Ένα δυνατό σημείο του είναι η οδική του συμπεριφορά την οποία έχει προσέξει η Ducati. Το Scrambler μπορεί να έχει ασυνήθιστη θέση οδήγησης ωστόσο η συμπεριφορά του στον δρόμο είναι απόλυτα φυσιολογική καθώς παραμένει μια καλά στημένη μοτοσικλέτα η οποία στρίβει, είναι σταθερή και φρενάρει καλά.

    Λογικό θα πει κάποιος καθώς όλα του τα περιφερειακά είναι προσεγμένα και σωστά τοποθετημένα προκειμένου το αποτέλεσμα να είναι σύγχρονο και «κανονικό». Το πιρούνι των 41mm της Kayaba μπορεί να μη ρυθμίζεται ωστόσο λειτουργεί πάρα πολύ καλά προσφέροντας πληροφόρηση, πρόσφυση και συνεργάζεται καλά με τον μεγαλύτερο τροχό των 18’’ εμπρός. Το πίσω μέρος είναι εξίσου καλό με το μονό αμορτισέρ της Kayaba και παρότι θα έλεγε κανείς ότι θα ζορίζεται περισσότερο λόγω της οπισθόβαρης κατανομής δεν αντιμετωπίζει κανένα πρόβλημα τόσο στον τομέα της πρόσφυσης όσο και στην ισορροπία που προσφέρει στη γεωμετρία.

    Στις στροφές το Ducati έχει την τάση να κλείνει γρήγορα τη γραμμή του κάτι που πρέπει να συνηθίσει ο αναβάτης. Από την άλλη, το μπροστινό χαρίζει αυτοπεποίθηση στον αναβάτη να «ρίξει» τη μοτοσικλέτα στο apex της στροφής και εκείνο να ακολουθήσει τις εντολές του χωρίς να ιδρώνει. Τα μαρσπιέ, ακόμα και ο πιο άπειρος αναβάτης, θα τα ακουμπήσει εύκολα στην άσφαλτο με τη μοτοσικλέτα να μην καταλαβαίνει τίποτα και να μην κουνάει… ρούπι. Τα φρένα είναι εξίσου πολύ καλά έχοντας ικανοποιητική δύναμη, εξαιρετική προοδευτικότητα κάνοντας το ABS απλά να παρακολουθεί από μακριά τη δράση. Με λίγα λόγια, το Scrambler, αντίθετα με την ξεχωριστή του εμφάνιση, είναι μια απόλυτα φυσιολογική μοτοσικλέτα οδηγικά έχοντας κληρονομήσει τα δυνατά στοιχεία της Ducati στον τομέα της οδικής συμπεριφοράς. Το μείγμα που δημιουργείται βγάζει μια πολύ ξεχωριστή προσωπικότητα η οποία μάλλον είναι και ο βασικός λόγος να αγοράσει κανείς το Scrambler.

    Τελικά τι είναι το Scrambler της Ducati;

    Χωρίς αμφιβολία, όσον αφορά στον σχεδιασμό του, το Scrambler είναι καθαρόαιμο Ducati με κάθε λεπτομέρεια πάνω του να κλέβει την παράσταση. Το Scrambler είναι σίγουρα ξεχωριστό και ιδιαίτερα η έκδοση X (Urban Enduro) συζητιέται πολύ στα φανάρια όπου νιώθεις τα σάλια των συνοδοιπόρων να τρέχουν στην άσφαλτο κοιτάζοντάς το. Αυτό όμως που πραγματικά είναι το πιο σημαντικό στην προκειμένη περίπτωση είναι πως το Scrambler είναι μια απόλυτα φυσιολογική μοτοσικλέτα οδηγικά. Η Ducati επέλεξε να μην κάνει περίεργη και δύστροπη τη συγκεκριμένη μοτοσικλέτα, αλλά να τη μετατρέψει σε ένα πολύ απλό και καθημερινό δίκυκλο χαρίζοντας στον αναβάτη ευκολία και πολύ άνετη χρήση καθημερινά σε πάρα πολλούς τομείς. Με λίγα λόγια το Scrambler όσο ξεχωριστό και αν είναι εμφανισιακά, τόσο φυσιολογικό είναι οδηγικά και αυτό δημιουργεί ένα αξεπέραστο συνδυασμό που σίγουρα θα προσελκύσει πάρα πολλούς φίλους της μοτοσικλέτας συνολικά, αλλά και φίλους της Ducati.

    Η τιμή του είναι 10.950€ και κρίνεται – για τα δεδομένα της Ducati – απλά ικανοποιητική. Μπορεί κάποιος να επιλέξει το πιο… απλό Icon το οποίο ξεκινάει από 9.250€ γλιτώνοντας αρκετά χρήματα αγοράζοντας στην ουσία την ίδια μοτοσικλέτα θυσιάζοντας την ξεχωριστή εμφάνιση και ποιότητα του Urban Enduro.

    Τεχνικά Χαρακτηριστικά

    ΚινητήραςΔεσμοδρομικός, δικύλινδρος V90o (L-Twin), αερόψυκτος, με 2 βαλβίδες ανά κύλινδρο
    Κυβισμός803 κ.εκ
    Ισχύς55 kW (75 ίπποι) @ 8,250 σ.α.λ.
    Ροπή68 Nm (50 lb-ft) @ 5,750 rpm
    ΤροφοδοσίαΗλεκτρονικός ψεκασμός, 50 χιλ. σώμα γκαζιού
    Κιβώτιο Ταχυτήτων6 ταχυτήτων
    ΣυμπλέκτηςΥγρός, πολύδισκος, μηχανικός με μονόδρομη λειτουργία APTC
    ΠλαίσιοΑτσάλινο σωληνωτό πλαίσιο χωροδικτύωμα
    Εμπρόσθια ανάρτησηΑνεστραμμένο πιρούνι Kayaba 41 χιλ.
    Εμπρόσθιος τροχόςΑκτινωτές ζάντες αλουμινίου, 3.00″ x 18″
    Πίσω ανάρτησηΑμορτισέρ Kayaba, με ρύθμιση προφόρτισης ελατηρίου
    Πίσω τροχόςΑκτινωτές ζάντες αλουμινίου, 5.50″ x 17″
    Εμπρόσθια φρέναΔίσκος 330 χιλ, ακτινικά τοποθετημένη τετραπίστονη δαγκάνα με το ABS στο βασικό εξοπλισμό
    Πίσω φρέναΔίσκος 245 χιλ, μονοπίστονη πλευστή δαγκάνα με το ABS στο βασικό εξοπλισμό
    Χωρητικότητα ρεζερβουάρ13.5 λτ.
    Βάρος (με υγρά)192 κιλά
    Τιμή10.950€

    Gallery

    Γιάννης Πετρόχειλος (@petrocheilos)

    Σχόλια

    Σχόλια