Chequered Flag: GP Μεξικού

    Γιατί η νίκη του Rosberg δεν αλλάζει τίποτα

    Με τον Lewis Hamilton πρωταθλητή για το 2015 ήδη από το Austin, το Grand Prix του Μεξικού δεν είχε κανένα ενδιαφέρον στις πρώτες θέσεις.

    Σε αυτό το πιο αδιάφορο όσον αφορά στον νικητή GP ήρθε να πάρει πρώτος την καρό σημαία ο Nico Rosberg.

    Μία νίκη που πολλοί χαρακτήρισαν «ψυχολογίας», ή ακόμα και την αρχή της αντεπίθεσης του Γερμανού, εγώ θα την αποκαλέσω «νίκη του τίποτα».

    mexico-15-rosberg

    Εξηγούμαι για να μην παρεξηγηθώ.

    Ο Γερμανός από την αρχή της σεζόν ήταν πίσω από τον Hamilton. Κατάφερε μέχρι και το θερινό διάλειμμα να πάρει 3 νίκες, αλλά έχασε στη μεγάλη πλειονότητα των αγώνων από έναν  πολύ πιο φορμαρισμένο Βρετανό.

    Ωστόσο, δεν ήταν η δυναμική του πρωταθλητή που προκάλεσε έκπληξη όσο η αδυναμία του Nico να ανταγωνιστεί τον μανιώδη ρυθμό του.

    Καθ’όλη τη διάρκεια του 2014, οι δυο τους είχαν μία μάχη που άλλοτε αναδείκνυε νικητή τον έναν και άλλοτε τον άλλον, πάντα μέσα από μάχες, με μία ένταση να υποβόσκει. Αυτή η ένταση εκφράστηκε κυρίως με το συμβάν στο Spa, αλλά σε γενικές γραμμές υπήρχε ένας πολιτισμός στις στιγμές που βρέθηκαν δίπλα-δίπλα στην πίστα και αυτό συνέβη ουκ ολίγες φορές.

    Παρόλα αυτά, η φετινή σεζόν ήταν κάτι το εντελώς διαφορετικό. Όπως έχει αναφερθεί και σε παλαιότερα άρθρα της στήλης, ο Lewis ξεκίνησε το 2015 με άλλη ψυχολογία, αυτή του νικητή, του νο.1 οδηγού. Από την άλλη, ο Rosberg, όντας ηττημένος και χαμένος στο πρωτάθλημα, έπρεπε να μαζέψει τα κομμάτια του και να συγκεντρωθεί στο να υπερτερήσει του teammate του, παίρνοντας τη δική του «εκδίκηση» για τον χαμένο τίτλο.

    Και, μόνο αυτό δεν έγινε.

    mexico-15-r

    Κάθε άλλο: ο ίδιος έχασε εκ νέου έναν τίτλο ουσιαστικός διεκδικητής του οποίου δεν υπήρξε ποτέ, ενώ απέδειξε ότι είναι άλλος ένας νο.2 οδηγός.

    Πώς το απέδειξε; Με τον χαρακτήρα που δεν έδειξε όταν άρχισε να χάνει τον τίτλο. Και, όπως πέρυσι η κορύφωση της έντασης μεταξύ των οδηγών της Mercedes φάνηκε σε μία στιγμή σε έναν μόλις αγώνα, έτσι έγινε και με τον Γερμανό φέτος.

    Το peak της κάκιστης ψυχολογίας του έγινε στο Austin, όταν έχασε μία βέβαιη νίκη μέσα από τα χέρια του. Βέβαια, 3 μέρες μετά μίλησε για «ριπή ανέμου» που χτύπησε μόνο εκείνον, για 2 δευτερόλεπτα και ήταν ικανή να τον βγάλει εκτός πίστας. Εν ολίγοις, δεν μπόρεσε ούτε στον εαυτό του να παραδεχτεί ότι με ένα αβίαστο λάθος του έδωσε από νωρίς το πρωτάθλημα στον Hamilton.

    Από την πρώτη στιγμή στο βάθρο και λίγο πριν από αυτό, γνώριζε ότι είχε πλέον χάσει κατά κράτος από τον οδηγό που μέχρι πέρυσι μπορούσε να συναγωνιστεί. Ξέρει καλά μέσα του – και ας μην το παραδέχεται – ότι η ευκαιρία του πέρασε και δεν θα έχει άλλη.

    Τα παραδείγματα αντίστοιχων οδηγών είναι πολλά, με πιο πρόσφατο αυτό του Felipe Massa. Είχε την ευκαιρία του το 2008 και δεν θα του δινόταν και πάλι, ακόμα και χωρίς να είχε εκείνο το ατύχημα στην Ουγγαρία το 2009.

    Όπως ο Βραζιλιάνος, έτσι και ο Γερμανός, δεν είναι φτιαγμένοι για πρωταθλητές. Είναι καλοί οδηγοί, υπό προϋποθέσεις μπορούν να κάνουν εκπληκτικούς αγώνες, αλλά στο σύνολο της καριέρας τους θα είναι πάντα ηττημένοι.

    F1 - MEXICO GRAND PRIX 2015

    Για επίλογο, θα ήθελα να δώσω έναν δικό μου ορισμό στο τι εστί μεγάλος οδηγός: μεγάλος οδηγός είναι αυτός που δεν θα κάνει μόνο μία καλή σεζόν, αλλά θα έχει το στοιχείο της διάρκειας στην καριέρα του. Θα δημιουργεί τις ευκαιρίες του όποτε μπορεί, δεν θα περιμένει να του έρθουν. Οδηγοί όπως ο Alonso, που παρά τα δύο πρωταθλήματα άξιζε να έχει άλλα τόσα, δημιούργησαν τις προϋποθέσεις για να πάρουν έναν τίτλο.

    Οδηγοί σαν τον Rosberg θα είναι πάντα στη σκιά των προαναφερθέντων.

    Δημήτρης Μπίζας, αρθρογράφος και ραδιοφωνικός παραγωγός στο spamradio.gr

    Σχόλια

    Σχόλια