MotoGP Day’s Report: Race Porn

Βγαλμένος από κάποιο θεσπέσιο όνειρο ήταν ο αγώνας του Phillip Island

Δεν θυμάμαι να έχω ξαναδεί έναν αγώνα MotoGP 3 φορές την ίδια ημέρα και να ενθουσιάζομαι τόσο πολύ σαν να μην ήξερα τίποτα. Αυτό από μόνο του μπορεί να περιγράψει τι συνέβη στο Phillip Island στις 18 Οκτωβρίου 2015, στον 16ο γύρο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, σε έναν από τους καλύτερους αγώνες της δεκαετίας, αν όχι όλων των εποχών.

Η αλήθεια είναι πως δεν θα έγραφα κάτι για τον αγώνα της Αυστραλίας καθώς τα λόγια είναι όντως περιττά – αρκεί να δει κανείς τον αγώνα για να καταλάβει. Ωστόσο έπρεπε να γράψω δυο λέξεις για αυτόν τον αναβάτη που ονομάζεται Andrea Iannone. Το βράδυ της Κυριακής, ξαπλωμένος με τη σύζυγο στο κρεβάτι (όχι δεν είναι ακατάλληλο) βλέπαμε για μια ακόμα φορά τον αγώνα παρέα. Τη στιγμή του τρομερού και απίθανου προσπεράσματος του Ιταλού στον 25ο γύρο η σύζυγος γύρισε, με κοίταξε και μου είπε… «θυμάμαι ότι μου έλεγες για αυτόν τον πιτσιρικά όταν ήταν στα ‘μικρά’ και σε κορόιδευα!». Φυσικά το επιχείρημά της τότε (και τώρα) για τις ικανότητες του Iannone ήταν πως δεν ήταν αρκετά όμορφος, αλλά αυτό είναι απλά μια λεπτομέρεια.

Όποιος ασχολείται με τους αγώνες και το MotoGP δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί ποιοι αναβάτες έχουν το «πακέτο» να προχωρήσουν μπροστά και ποιοι όχι. Τον Iannone λίγοι τον πίστευαν, ωστόσο ο Ιταλός έχει βαλθεί να διαψεύσει τους πάντες. Το Phillip Island είναι ένα τρανό δείγμα των ισχυρών στοιχείων του «Maniac». Η ταχύτητά του είναι δεδομένη, η μαχητικότητά του το ίδιο, φέτος έδειξε πως μπορεί να είναι και σταθερός, αυτό όμως που δεν γνωρίζαμε και ανακαλύψαμε στην Αυστραλία είναι η εξυπνάδα του. Στο Phillip Island, βοηθούμενος πολύ από την τρομακτική ταχύτητα της Ducati στην ευθεία κατάφερε να βρεθεί σε θέση μάχης και να εκμεταλλευτεί τα πάντα. Το προσπέρασμα του 25ου γύρου το είχε δοκιμάσει και νωρίτερα, αλλά δεν του είχε βγει, του βγήκε όμως όταν μέτραγε περισσότερο και του χάρισε ίσως την καλύτερη στιγμή του πρωταθλήματος φέτος και σίγουρα μια από τις καλύτερες στιγμές της καριέρας του. Οι βάσεις έχουν μπει πάντως για τον Iannone και η Ducati ίσως να βρήκε τον δικό της «εξωγήινο» στο πρόσωπό του.

Πολύ καλή ήταν και η GP15 η οποία στα χέρια του Ιταλού δούλευε άψογα. Αν εξαιρέσουμε το πλεονέκτημα της ισχύος του κινητήρα, η Desmosedici λόγω επιπλέον καυσίμου, έδειξε ακόμα δυο πολύ καλά στοιχεία – τη συνέπεια στο φρενάρισμα και την είσοδο στη στροφή, και την απίστευτη πρόσφυση που έβρισκε στην έξοδο της τελευταίας στροφής. Στην έξοδο της τελευταίας στροφής, ιδιαίτερα τις Yamaha, αλλά και τις Honda τις κατάπινε για πλάκα, ακόμα και όταν τα καύσιμα ελαττώθηκαν, τα ελαστικά έλιωσαν και η ισχύς μειώθηκε μέσω χαρτογράφησης. Η GP15 είχε την ικανότητα είτε μέσω ηλεκτρονικών, είτε μέσω μηχανικής πρόσφυσης να πατήσει καλύτερα στην έξοδο και να έχει το λιγότερο σπινάρισμα κάτι που βοηθούσε τον Iannone να είναι μπροστά από τους αντιπάλους του πριν το πέρασμα από τη γραμμή τερματισμού.

Όπως και να έχει, όλα αυτά είναι απλά λεπτομέρειες. Απολαύσαμε έναν από τους καλύτερους αγώνες MotoGP μαζί με φίλους αυτό το πρωινό της Κυριακής, έναν αγώνα που όλοι ήταν έτοιμοι για όλα. Καθαροί, καλά προετοιμασμένοι και γρήγοροι… απίστευτα γρήγοροι. Και φυσικά το πρωτάθλημα είναι ορθάνοιχτο με τους Rossi και Lorenzo να είναι ικανοί για όλα. Θα παρακαλάμε μου φαίνεται στη Βαλένθια, αυτό το πρωτάθλημα να μην τελειώσει ποτέ!

Γιάννης Πετρόχειλος (@petrocheilos)

Σχόλια

Σχόλια