Chequered Flag: GP Βελγίου

Καλό χειμώνα Formula 1

Επιτέλους, το καλοκαιρινό διάλειμμα έλαβε τέλος και η Formula 1 επέστρεψε. Εντάξει, όχι με τον καλύτερο τρόπο, καθώς ο αγώνας δεν ήταν επ’ ουδενί όπως αυτός του Silverstone ή της Βουδαπέστης, ωστόσο είχε τη δική του μαγεία, όπως κάθε αγώνας στο Spa.Νικητής αναδείχθηκε ο – ναι ούτε εγώ το πιστεύω – Lewis Hamilton, με δεύτερο (και καταϊδρωμένο) τον Nico Rosberg και τρίτο (και έκπληξη της σεζόν) τον Romain Grosjean.Θα μου επιτρέψετε να σταθώ αρκετά στον Γάλλο οδηγό της Lotus, καθώς θεωρώ πως είναι άξια αναφοράς η πορεία της ομάδας του από πέρυσι ως τώρα.Η Lotus είναι μία ομάδα που αντιμετωπίζει αρκετά οικονομικά προβλήματα. Μάλιστα, είναι στα δικαστήρια με αρκετούς προμηθευτές και συνεργάτες της, καθώς επίσης και τον πρώην δοκιμαστή της, Charles Pic, για οφειλές και χρέη προς τους ίδιους. Είναι σαφές, λοιπόν, πως σε τέτοιο κλίμα άγχους, ασφυκτικών πιέσεων και μιας μεγάλης στοίβας χαρτιών και δικογραφιών, αλλά και απειλητικών e-mail από τον Pic, η πραγματική δουλειά μίας ομάδας F1, δηλαδή η αγωνιστική προετοιμασία, το pure racing σε άπταιστα ελληνικά, έρχονται εν πολλοίς σε δεύτερη μοίρα. Όχι εδώ, όμως.

Οι Βρετανοί, ήδη από το 2013, με δίδυμο τους Raikkonen και Grosjean, είχαν εμφανίσει κάποια οικονομικά θέματα. Ωστόσο, η απόδοσή τους, με τα βάθρα και τη νίκη του Kimi στην Αυστραλία, είχαν δώσει μία ανάσα στο Enstone και η δυναμική της ομάδας ήταν άκρως ενθαρρυντική για το 2014.

image

Παρόλα αυτά, η άρδην αλλαγή των κανονισμών, σε συνδυασμό με την αδύναμη και αναξιόπιστη μονάδα ισχύος της Renault, η απόδοση έπεσε κατακόρυφα. Ο Kimi είχε φύγει, ο Pastor Maldonado και τα πετροδόλαρά του είχαν έρθει, και το κλίμα στην κατά τα άλλα ήρεμη και διακριτική ομάδα των paddocks έγινε τεταμένο. Χαρακτηριστική σκηνή της περυσινής σεζόν ο πανηγυρισμός των μηχανικών στα pits, όταν έσκασε ο κινητήρας της E22 του Maldonado στο Άμπου Ντάμπι. Τέτοιο γλέντι ούτε στη νίκη τους δύο χρόνια πριν, στην ίδια πίστα, με τον Raikkonen.

Το 2015, όμως, είναι για αυτούς μία πολύ διαφορετική σεζόν. Η Mercedes προμηθεύει κινητήρες, το σασί της E23 είναι αρκετά αποδοτικό στις περισσότερες πίστες, ενώ ο Grosjean φαίνεται να μπορεί να γίνει ο ηγέτης αυτής της ομάδας (αν δεν είναι ήδη). Ο Pastor, από την άλλη, είναι απλά για να καλύψει τη δεύτερη θέση των οδηγών με πολλά λεφτά.

Και το αποκορύφωμα αυτής της ανάκαμψης, εν μέσω μίας οικονομικής ασφυξίας, είναι αυτό το βάθρο του Grosjean. Μπορεί να προήλθε από το κλαταρισμένο ελαστικό του Vettel 2 γύρους πριν το τέλος του αγώνα, αλλά ο Γάλλος ήταν εκεί για να το εκμεταλλευτεί. Ήταν 4ος, σε ρυθμό εφάμιλλο με αυτόν του Γερμανού, με αρωγό τη μονάδα ισχύος της Mercedes.

Περνάω στο δεύτερο – και τελευταίο θέμα – του άρθρου: την Pirelli.

Είχε πολύ καιρό να μας απασχολήσει, και ομολογώ πως είχα αρχίσει να βαριέμαι.

image

Η ιστορία μας ξεκινά την Παρασκευή το μεσημέρι, όταν στο FP2 ο Rosberg έγινε θύμα ενός πίσω δεξιά κλαταρισμένου ελαστικού. Μετά από ενδελεχή και ολονύχτια έρευνα, η Pirelli εξέδωσε ανακοινωθέν, στο οποίο τονίζει πως η διάλυση του ελαστικού οφειλόταν σε εξωτερική αιτία (άρα όχι δομικό λάθος ή αδυναμία), ενώ υπογράμμισε πως είναι κάτι που θα συνέβαινε μόνο μία φορά.

Στον κυριακάτικο αγώνα είδαμε τη διάλυση ενός ακόμη ελαστικού, πάλι το πίσω δεξιά, αλλά όχι του Rosberg, του Vettel.

Οι πιθανές αιτίες δύο: είτε η παραπάνω καταπόνηση του Seb στα ελαστικά του και η απότομη κλίση της Eau Rouge (στην οποία και συνέβη το κλατάρισμα) οδήγησαν σε αυτό, είτε αυτή τη φορά υπήρχε δομική αδυναμία.

Εξετάζοντας το πρώτο ενδεχόμενο, φαίνεται να είναι και το πιο λογικό. Η ιταλική εταιρία ελαστικών, πριν από κάθε αγώνα, δίνει σαφείς οδηγίες στις ομάδες, εν είδει συμβουλών, όσον αφορά στην χρήση των γομών που είναι διαθέσιμες. Από το θέμα των πιέσεων έως και το θέμα των γύρων κατά τους οποίους τα ελαστικά είναι πλέον αποδοτικά, η Pirelli είναι εκεί για τις ομάδες και εν προκειμένω νίπτει τας χείρας της. Είναι σαν τις μανάδες μας που όταν κρυολογούμε πρώτη κουβέντα τους είναι το «στα ‘λεγα».

Το δεύτερο ενδεχόμενο προκύπτει κατά βάση από το φαύλο παρελθόν. Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει το Silverstone του 2013, όταν μετά τη στροφή 4 τα ελαστικά έσκαγαν σαν δυναμιτάκια έξω από εκκλησία στην Ανάσταση.

Δεν είμαι εμπειρογνώμων της FIA, ούτε των Ιταλών. Οπότε, δυστυχώς, δεν θα τοποθετηθώ.

Υ.Γ.: Η ατυχία πλέον χωρά στην F1, και θα χωρά όσο θα αγωνίζεται ο Kimi.

Δημήτρης Μπίζας, αρθρογράφος και ραδιοφωνικός παραγωγός στο spamradio.gr

Σχόλια

Σχόλια