MotoGP Day’s Report: Η υπερβολική αυτοπεποίθηση βλάπτει

    Για τον Marquez που έκανε το ίδιο λάθος και την τύχη του Lorenzo

    Παρακολουθώντας τον κυριακάτικο αγώνα στο Aragon πείστηκα οριστικά και ταυτόχρονα επιβεβαιώθηκα απόλυτα πως αυτός ο κύριος Marc Marquez δεν έχει τίποτα άλλο στο μυαλό του πέρα από τη νίκη. Τι κι αν στη συνέντευξη Τύπου της Πέμπτης υπογράμμιζε το λάθος που έκανε στο Misano και ότι πλέον θα κοιτάξει μόνο το πρωτάθλημα και τίποτα άλλο, στην πραγματικότητα λίγοι τον πίστεψαν. Ο νεαρός Ισπανός δεν είναι από εκείνους που θα καθίσουν «στα αβγά τους» για να μαζέψουν απλά βαθμούς, ιδιαίτερα στην ηλικία των 21 χρόνων και αυτό είναι εν μέρει κατανοητό…

    Αυτό όμως που δεν είναι ώριμο είναι να παρακούς τις εντολές τις ομάδας σου. Ο Marquez, έχοντας την προϊστορία του Philip Island πέρυσι όταν δέχτηκε ποινή, δεν έμαθε από εκείνο το λάθος και αποφάσισε για μια ακόμα φορά να ακολουθήσει τη δική του πορεία και όχι εκείνη της ομάδας του. Ο Santi Hernandez έδωσε εντολή στον άνθρωπο του pit board να δείξει στον πρωταθλητή ότι πρέπει να μπει στα pit για αλλαγή μοτοσικλέτας στον ίδιο γύρο με τον Jorge Lorenzo, ωστόσο εκείνος αποφάσισε να συνεχίσει ελπίζοντας ότι στους 4 γύρους που απέμεναν θα μπορούσε να κρατηθεί όρθιος. Την υπερβολική του αυτοπεποίθηση την πλήρωσε τελικά με τη δεύτερη συνεχόμενη πτώση του, ευτυχώς όμως δεν την πλήρωσε ούτε με τραυματισμό, ούτε βαθμολογικά.

    Και ο Dani Pedrosa αποφάσισε να συνεχίσει, ωστόσο εκείνος είχε το άλλοθι ότι ήταν πολύ κοντά στον Marquez και ρίσκαρε να τον ακολουθήσει. Λάθος και δικό του, αλλά σίγουρα μικρότερο από εκείνο του Marquez. Ένα λοιπόν μειονέκτημα που πρέπει να βελτιώσει ο Marquez είναι η συνεννόηση με την ομάδα του, η οποία δεν τίθεται θέμα ότι είναι από τις καλύτερες στο MotoGP – αν όχι η καλύτερη. Αυτό που πρέπει όμως να μας απασχολήσει είναι ο ατίθασος χαρακτήρας του. Kαι κάπου εδώ τίθεται το ερώτημα: Θέλει κάποιος άραγε να δει έναν Marquez να κάθεται δεύτερος και να παίρνει με άνεση και χωρίς να ιδρώσει τους 20 ή 16 βαθμούς ή θέλει να βλέπει έναν Marc να τα δίνει όλα ακόμα και αν ένα πρωτάθλημα κρίνεται; Θέλει να τον βλέπει να οδηγεί με ασφάλεια όταν βρέχει και να βρίσκει κάθε δικαιολογία για να ισχυρίζεται ότι κάτι δεν πήγε καλά με τη μοτοσικλέτα ή με το γάντι του ή με το όνειρο που είδε το βράδυ; Ή θέλει έναν αδίστακτο αναβάτη ο οποίος παρότι παλεύει για το πρωτάθλημα να πηγαίνει για τη νίκη σε κάθε αγώνα; Προσωπικά προτιμώ το τελευταίο και υποθέτω πως θα συμφωνήσουν μαζί μου πολλοί. Ο Marquez έχει μπροστά του χρόνο να «κρυφτεί» στην ασφάλεια των δικαιολογιών – για την ώρα όμως και στα 21 του χρόνια καλό είναι να τα δίνει όλα σε κάθε αγώνα no matter what… είναι σίγουρο ότι θα έρθει και η στιγμή της ωριμότητας κάπου στα 25-26…

    Όσο για τον Jorge Lorenzo τι να πούμε. Ο Ισπανός στάθηκε πολύ τυχερός την Κυριακή στο Aragon, αλλά παράλληλα και πολύ ικανός. Χωρίς να έχει κάτι να χάσει ο Jorge αποφάσισε 4 γύρους πριν το τέλος να μην ακολουθήσει τις Repsol Honda και να μπει στα pit για τη «βρόχινη» M1 του. Το αποτέλεσμα τον δικαίωσε και η στρατηγική ήταν η σωστή για να του χαρίσει την πρώτη νίκη της χρονιάς. Ο Lorenzo φέτος διανύει μια από τις χειρότερες χρονιές του στο MotoGP και αυτή η νίκη είναι μια καλή ένεση αυτοπεποίθησης, παρότι δεν ήρθε με τον τρόπο που ήθελε. Πάντως κατά τη γνώμη μου αν δεν υπήρχε βροχή ο Jorge το καλύτερο που θα μπορούσε να πάρει ήταν μια 3η θέση… αλλά με τα «αν» δεν γίνεται δουλειά. Άξιος ο Jorge!

    Παρεμπίπτοντος ο «Vale», ο Rossi, είναι μια χαρά στην υγεία του έπειτα από την άσχημη πτώση στον αγώνα. Το πρόβλημα ήταν πως η μοτοσικλέτα τη στιγμή της πτώσης τον χτύπησε στο κεφάλι και έχασε για λίγο τις αισθήσεις του, αλλά τέλος καλό όλα καλά…

    Όχι, όχι… δεν θα πω κάτι για τον Cal Crutchlow (έλεος), αλλά ευχαρίστως θα απονείμω τα εύσημα στον Aleix Espargaro για ένα πολύ άξιο βάθρο με την Open Yamaha της Forward Racing. Στη Suzuki πρέπει να τρίβουν τα χέρια τους για τον νεαρό Ισπανό.

    Motegi next…

    Γιάννης Πετρόχειλος (@petrocheilos)

    Σχόλια

    Σχόλια