MotoGP Day’s Report: Η Λαίδη και ο Αλήτης

    Μια ακόμα επίδειξη δύναμης του Marquez, ένα λάθος του Lorenzo και η πρόοδος της Ducati

    Ακόμα και αυτή η φοβερή απόδοση του Jorge Lorenzo δεν ήταν ικανή να σταματήσει τον Marc Marquez στο Silverstone. Ο Ισπανός της Yamaha πραγματοποίησε – μαζί ίσως με το Mugello – την καλύτερη φετινή του εμφάνιση και μάλιστα από το πουθενά. Την Παρασκευή ο Lorenzo έχανε σχεδόν ένα δευτερόλεπτο από τον Marquez στο γύρο, ωστόσο με την άνοδο της θερμοκρασίας την Κυριακή και την πολύ καλή δουλειά της ομάδας του στο στήσιμο της μοτοσικλέτας τον έφερε σε δυνατή θέση. Η καλή εκκίνηση επίσης βοήθησε, ενώ από τον πρώτο γύρο ο ρυθμός που έδωσε στον αγώνα ήταν εκπληκτικός.

    Το μοναδικό μειονέκτημα του Lorenzo ήταν η άμυνα. Για μια ακόμα φορά δεν μπόρεσε να αμυνθεί σωστά απέναντι σε αυτήν τη Honda και αυτόν τον Marquez. Για να είμαστε σωστοί δεν είναι αποκλειστικά λάθος του Lorenzo, καθώς η Yamaha M1 – καλώς ή κακώς – μπορεί να οδηγηθεί με έναν συγκεκριμένο τρόπο, απλωτές γραμμές και μεγάλη ταχύτητα μέσα στη στροφή. Αυτό αναγκάζει τον Jorge να μην μπορεί να επιλέξει τις ακραίες κλειστές γραμμές του Marquez με αποτέλεσμα στα φρένα να μπορεί ο νεαρός «πύραυλος» να «χωθεί» στην εσωτερική με ορμητικό τρόπο. Το είδαμε τόσο στο πρώτο προσπέρασμα του Marquez όσο και στο δεύτερο όπου είχαμε και επαφές μεταξύ των αναβατών. Τρομερός ο αγώνας του Lorenzo, ωστόσο μαζί με τη Yamaha πρέπει να βρουν τη σωστή στρατηγική προκειμένου να αμυνθούν στα φοβερά φρένα του Marquez.

    Ο Marc Marquez από τη μεριά του δεν περίμενε σε καμία περίπτωση τέτοια αντίσταση από τον Lorenzo. Στις δηλώσεις του στη συνέντευξη Τύπου μετά το τέλος του αγώνα τόνισε πως ο ρυθμός του Lorenzo ήταν πολύ γρήγορος, περίπου ίδιος με εκείνον που είχε ο ίδιος στο FP4 και σε καμία περίπτωση δεν είχε ο Lorenzo. Αυτή η έκπληξη τον ανάγκασε να αλλάξει λίγο τη στρατηγική του – με τη βοήθεια μάλιστα ενός λάθους. Ο Marquez έμεινε πίσω από τον Lorenzo για τα ¾ του αγώνα και κάπου εκεί έκανε την επίθεσή του. Δεν μπόρεσε όμως να «σπάσει» τον συμπατριώτη του και με τη βοήθεια ενός μικρού λάθους έχασε ξανά την πρωτοπορία, κάτι που δεν είχε ξανασυμβεί φέτος, αφού συνήθως μόλις πέρναγε μπροστά έφτιαχνε διαφορά και κέρδιζε. Μόλις έμεινε πίσω από τον Lorenzo αποφάσισε να αλλάξει τη στρατηγική του, να μείνει λίγο πίσω και να κάνει την επίθεσή του αργότερα… όχι όμως στον τελευταίο γύρο όπως πέρυσι. Τρεις γύρους πριν το τέλος λοιπόν ρίσκαρε επιχειρώντας ένα προσπέρασμα στο σφικτό σικέιν. Βούτηξε στα φρένα, πήρε την εσωτερική και ακουμπώντας τον Lorenzo στιγμιαία πέρασε, ωστόσο ο Jorge αντεπιτέθηκε και πέρασε πάλι μπροστά. Αμέσως όμως ο Marquez άλλαξε τη γραμμή του και με ζογκλερική κίνηση έχωσε τον τροχό της Honda του στο apex της επόμενης στροφής. Ο Lorenzo είχε την επιλογή να πέσει πάνω του, αλλά δεν το έκανε, σήκωσε τη μοτοσικλέτα του και άφησε τον Marc να περάσει δίνοντάς του παράλληλα και τη νίκη.

    Σκληρό το προσπέρασμα του Marquez, αλλά όχι αντιαθλητικό ήταν τα λόγια του Jorge Lorenzo και θα συμφωνήσω. Αυτό που πρέπει να πιστωθεί πάντως στον αναβάτη της Repsol Honda είναι η τρομερή του αποφασιστικότητα να κερδίσει αυτόν τον Jorge Lorenzo σε αυτήν τη συγκεκριμένη πίστα και μάλιστα με την πίεση της ήττας στο Brno. Ο Marquez είναι πραγματικό φαινόμενο για δύο λόγους: πρώτον για τα οδηγικά χαρακτηριστικά του και δεύτερον για την ξεχωριστή – αλήτικη – ψυχοσύνθεσή του.

    Πολύ ευχάριστη έκπληξη στον αγώνα ήταν η εμφάνιση του Andrea Dovizioso. Ο Ιταλός ξεκίνησε από την πρώτη σειρά του grid και στους πρώτους γύρους – όπως ήταν αναμενόμενο – έμεινε στο group των πρώτων. Αυτό όμως που κανείς δεν περίμενε ήταν να μείνει με το group του βάθρου μέχρι το τέλος του αγώνα και μάλιστα να παλέψει στα ίσια για την 3η θέση με τους Rossi και Pedrosa. Η χρησιμοποίηση του ίδιου ελαστικού με τους «γρήγορους» σε συνδυασμό με τη φύση της πίστας λειτούργησε προς όφελος της Desmosedici του «μάγου» Gigi Dall’Igna. Βλέποντας ξανά τον αγώνα με περισσότερη προσοχή στον Dovi παρατήρησα πως εκτός από το δυνατό σημείο της Ducati που είναι το φρενάρισμα με όρθια της μοτοσικλέτα, η GP14 πλέον είναι σε θέση να κρατάει και πολύ κλειστές γραμμές χωρίς να χάνει σε επιτάχυνση αφού δεν είναι αναγκασμένη να μένει πολύ ώρα σε μέγιστη κλίση – κάτι σαν τη Honda δηλαδή. Είναι εντελώς διαφορετική σε σχέση με την αρχή της χρονιάς και αυτό είναι ξεκάθαρα έργο Dall’Igna. Άλλωστε την καλή πορεία της Ducati επιβεβαίωσε και η απόδοση του Andrea Iannone ο οποίος έφερε την Pramac στην 7η θέση, ενώ κράταγε την 6η θέση μέχρι τους τελευταίους γύρους. Αν συνεχίσει να δουλεύει με αυτόν τον τρόπο ο Gigi Dall’Igna και η ομάδα της Ducati τότε μπορούμε να ελπίζουμε σε μια πολύ δυνατή Desmosedici το 2015, κάτι που πραγματικά λείπει από τον ανταγωνισμό τα τελευταία 4 χρόνια.

    Επόμενος σταθμός το Misano σε δύο εβδομάδες στο οποίο θα έχουμε σημαντικές εξελίξεις στο μεταγραφικό παζάρι, αλλά και ανακοινώσεις από Gresini (Aprilia), Aspar και Marc VDS. Μην ξεχάσετε να δείτε τους αγώνες Moto2 και Moto3… συγκλονιστικοί!

    Σχόλια

    Σχόλια